TINKER, MIJN ÉÉN OOG PRINSES
|
Wanneer ik zo met Tinker aan de wandel ben valt het eigenlijk niemand op maar toch heeft ze een kleine handicap waar ze zich overigens prima mee redt. En als je heel goed kijkt zie je het, aan bepaalde dingetjes en aan haar uiterlijk. Tinker heeft namelijk nog maar 1 oog. Niet door een ongeluk maar helaas door een erfelijke oogafwijking die voor kan komen bij de Tibetaanse Terrier, namelijk Lensluxatie (meer info over deze aandoening is hier te vinden).
Als uit de lucht gevallen en totaal onverwacht werd bij Tinker Lensluxatie geconstateerd tijdens het jaarlijkse terugkerend oogonderzoek. Het duurde even voordat de eerste lens los liet, deze was naar voren gekanteld en de druk in het oog was te hoog (glaucoom). Tinker werd geopereerd en de lens werd verwijderd. De operatie leek geslaagd, het oog herstelde snel. Alleen liet na een maand het netvlies los…, het netvlies bevind zich helemaal achterin het oog en door het netvlies is er nog enig zicht, hierdoor werd ze dus totaal blind aan het oog.
Een hele tijd later is in het andere oog de lens los gelaten, dat oog hebben we voor een operatie kunnen besparen. Wel moet het oog heel consequent gedruppeld worden, maar daar heeft ze geen last van.
Met het geopereerde oog is het een hele tijd goed gegaan totdat plotseling het oog veranderde van kleur, en leek gevuld met bloed. Het “oogwit” was behoorlijk rood, en bij controle bleek mijn vermoeden juist te zijn er was inderdaad een bloeding geweest en de druk in het oog was verhoogd. Optie was om het “verloren” oog te laten verwijderen of er kon nog gedruppeld worden om de druk weer om laag te krijgen.
|
het oog voor de operatie | Een maand zijn we met druppels aan de gang gegaan en hoewel het in het begin goed leek te gaan veranderde later haar oog in een toverbal. Door nieuwe bloedingen hebben we in overleg besloten om het oog te laten verwijderen, zodat ze daar geen pijn meer van heeft, en 10 juli is ze geopereerd. | |
10 dagen rust
een week na de operatie
|
De reden waarom ik dit allemaal opschrijf is omdat ik overal nog lees dat het verwijderen van de lens d.m.v. een operatie de enige optie is. Zowel aan een operatie en het druppelen zitten voor en nadelen, maar voor mij zijn de voordelen van het druppelen stukken groter dan het operatief verwijderen van de lens. Natuurlijk hoeft het door een operatie ook niet altijd zo te gaan als bij Tinker, en zijn er misschien genoeg honden waarbij het wel goed is gegaan. Maar een risico is er wel!
We zijn inmiddels weer een paar maanden verder en Tinker is weer helemaal hersteld van haar operatie. Ze rent en speelt er weer op los en weet heel goed de bomen en obstakels te ontwijken die ze op haar pad tegen komt.
 | |
|